[Ori]Out of story[novel]//นอกเรื่อง

posted on 04 Oct 2011 02:34 by yurahime in Ori
กร๊าว  บล๊อกร้างแล้ว ๆ >w<  ขออภัยด้วยแต่งานทับถมสุด ๆ ฮา  เลยยังไม่สามารถกระดิกตัวไปไหนมาไหนได้   ณ  ขณะนี้ ปลาทองกะลังจะเริ่มแต่งนิยายแบบที่ตั้งใจไว้  แต่...ฮา  ได้แต่เรื่องรองทั้งนั้นเรื่องหลักยังไม่ได้เลย  เพราะต้องรื้อพลอทเก่าออกหมด  แต่งใหม่หมด  เนื่องจากพลอทเก่าที่เคยเขียนไว้เมื่อนานมาแล้ว  หายไปกับไวรัส??  และสมองน้อย ๆ ของปลาทองก็ดั๊นกู้กลับคืนมาได้ไม่ถึง 30%....พอพยายามเอาพลอทที่ได้มาต่อ ๆ กัน....กลายเป็นว่า...มีช่องโหว่เยอะมาก  และอุดไม่ได้ด้วย  เพราะจำไม่ได้ว่าคราวที่แล้วอุดด้วยอะไร 
แล้วไอ้ครั้นที่ปลาทองจะไปแต่งลงเวบชื่อดังอย่างเด็กดี...ฮา  สารภาพทั้งน้ำตา....เค้าใช้เวบเด็กดีไม่เป็นอ่ะตัวเธอร์  ฮือ ๆ ก็เลยเอามาลองง่าย ๆ ที่บล๊อกของตัวเองไปก่อน  เพราะไหน ๆ มันก็ร้างแล้วร้างอีก....อัพให้มีอะไรขยับบ้างน่าจะดี...=w="
 
แนะนำนางเอกพระเอกของเรื่อง  แน่นอน  ออริปลาทองเอง A=A  หึหึหึ 
 
 
ภาพสีในรอบครึ่งปี...มั้ง  จำไม่ได้อ่ะ  ว่าไม่ได้ลงสีภาพนานเท่าไหร่แล้ว  พอไม่ได้ลงสีนาน ๆ ก็จำไม่ได้จริง ๆ นะว่ามันลงสียังไง....ปวดใจจริงๆ  หากมันแสบตาก็ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ ปรับจอตัวเองก็ไม่เป็น  ตัวเองก็ดันชอบแบบวิ๊ง ๆ กระแทกตา ;w;
 
ฝั่งซ้าย  พระเอก(ตลอดกาล)ของเรื่อง  ชื่อเซเรส เรียกสั้น ๆ เซส  (สามีนู๋ ๆ >///<)
ฝั่งขวา  นางเอก(ตลอดศก)ของเรื่อง  ชื่อลามูเน่ เรียกสั้น ๆ ลูเน่ (ปลาทอง ๆ >///<)
 
ส่วนเรื่อง  ชื่อคือ Out of story  เพราะนี่เป็นแค่เรื่องแยกเท่านั้น =w="  ขอเตือนด้วยความหวังดีจากปลาทองตัวน้อย ๆ ว่าอย่าได้คาดหวังอะไรกับนิยายของปลาทองมากเลยนะค่ะ  สมองปลาแบบนี้  กว่าจะเค้นกว่าจะแต่งได้...นานค่ะ  แต่ลองติดไฟ...บางทีมันก็ไหลเอา ๆ   ดังนั้นนิยายของปลาทองเป็นฉบับอัพตามใจฉันเหมือนดังเช่นบล๊อก ....ฮา  ปล่อยให้ร้างก่อนค่อยมาอัพ  กิ๊บกิ๊ว
 
เชิญ ทัศนา
 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
 
Out Of Story
 
บทนำ

“หากเพื่อท่านแล้ว  ข้ายินดีสละสิ้นทุกสิ่งอย่าง”เสียงนุ่มอ่อนหวานที่ดังอยู่ในห้วงแห่งนิทรากับภาพของหญิงสาวนางหนึ่งที่เห็นเพียงโครงร่างบาง ๆ หากแต่เสียงนั้นกลับทำให้ผู้ได้ยินสั่นไหว  เป็นอีกคราที่ดวงเนตรสีเงินสว่างเบิกโพลงขึ้นในยามดึก  มือแกร่งหยาบกร้านเกาะกุมขมับที่ปวดร้าวราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ  ริมฝีปากบางได้รูปเม้มแน่น

“ใครกัน...นางเป็นใครเป็นแน่”

นับเป็นเวลาร่วมสามเดือนตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น  ท่านดยุกมังกรราตรีกาลโดนอสูรร้ายจากต่างมิติทำร้ายจนสิ้นสติ  ไม่มีผู้ใดทราบว่าอสูรร้ายนั้นถูกกำจัดไปได้เช่นไร  จากปากคำของผู้ที่จำเรื่องราวได้  คือมีแสงสว่างจ้าจนแสบตา  หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย  และเรื่องราวก่อนหน้านี้ก็ไม่มีผู้ใดเลยที่จะระลึกได้  ราวกับว่าความทรงจำของผู้คนในมิติแห่งนี้โดนลบล้างไปจนหมดสิ้น

“เซเรส  เป็นเช่นไรบ้าง”ชายหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏกายขึ้นพร้อมกับเสียงประตูที่เปิดออก  เค้าโครงหน้าที่แม้จะสวยหวานแต่ก็ยังดูออกว่าเป็นชาย  เรือนผมสีเงินประกายทองพลิ้วไหวตามแรงเคลื่อน  ปอยผมด้านซ้ายที่ยาวระอกจนเห็นเด่นชัดถูกรัดรวบด้วยที่รัดสีเงินตัดกับเรือนผม  บนหน้าผากมีดวงจิตมังกรสีขาวสว่างขนาดเท่าไข่มุกขนาดย่อมทาบอยู่บนฐานรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด สัญลักษณ์ของดยุกมังกรแสง

“พี่...ข้าฝันอีกแล้ว...ฝันที่มีแต่เสียง...กับภาพราง ๆ ของหญิงสาวนางหนึ่ง  น้ำเสียงของนางช่างเศร้าสร้อย  ยามข้าได้ยินคราใดราวกับหัวใจของข้าจะหยุดเต้น”ชายหนุ่มเจ้าของนามเซเรสเอ่ยปากตอบทั้งที่มือยังเกาะกุมขมับเอาไว้  ใบหน้าที่งดงามราวกับอิสตรีก็ไม่ปานเหลือบมองผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่  เรือนผมสีดำประกายเงินตรงยาวถึงกลางหลังยิ่งขับให้ชายหนุ่มดูสวยราวกับหญิงสาวก็ไม่ปาน  หากไม่ติดว่าเรือนร่างที่ไร้ซึ่งส่วนเว้าส่วนโค้งและไม่ว่าจะดูเช่นไรก็เป็นร่างของบุรุษเพศ  ผู้ที่พบเห็นคงต้องคิดว่าเป็นหญิงสาวที่งดงามปานเทพธิดาเป็นแน่  เช่นเดียวกับผู้เป็นพี่ บนหน้าผากของชายหนุ่มก็มีดวงจิตมังกรหากแต่ของชายหนุ่มกลับเป็นสีดำ  ตามธาตุที่ตนปกครอง

“อย่าคิดมากให้ปวดหัวเลยเซเรส  ตอนนี้เหล่านักบวชชั้นสูงก็เร่งหาวิธีกอบกู้ความทรงจำก่อนหน้านี้  เท่าที่ตรวจสอบ  ไม่ใช่แค่เจ้าหรอก  แต่เป็นทุกคนเลยต่างหาก  สิ่งสุดท้ายที่จดจำได้มีเพียงแสงสว่างจ้า  แต่เรื่องราวทั้งหมดก่อนหน้านี้  แม้แต่ตัวข้าเอง...ก็จำไม่ได้  เหมือนกับความทรงจำของทุกคนที่อยู่ในโลกนี้โดนลบไปจนหมดสิ้น”เสียงทุ้มนุ่มอ่อนโยนเอ่ยขึ้น  ดวงตาสีทองสว่างจ้องมองไปยังร่างของน้องชาย  ก่อนที่จะยกมือขึ้นลูบหัวเบา ๆ

หลังจากที่ดยุกมังกรแสงจากไป  ชายหนุ่มหาได้ล้มตัวลงนอน  กลับเดินไปยังริมหน้าต่าง  เหม่อมองออกไปยังท้องฟ้าที่มืดมิดไรซึ่งแสงใด ๆ สาดส่อง  ดวงตาสีเงินสว่างจ้องมองทอดออกไปยังฟากฟ้า  ราวกับจะมองหาใครสักคน  ใครสักคนที่อยู่ในเบื้องลึกของหัวใจ  ใครสักคนที่อยู่ในความทรงจำอันเลือนราง

“คำตอบของทุกสิ่ง  นางเท่านั้นสินะที่จะตอบข้าได้....ไม่ว่านางจะเป็นใคร  ข้าจะต้องหานางให้พบให้ได้  แม้ว่า...สิ่งที่ข้าจำได้จะมีเพียงเสียงของนางเท่านั้น”

edit @ 4 Oct 2011 02:51:22 by yurachan

Comment

Comment:

Tweet